STANOWISKO ORGANIZACJI OGÓLNOPOLSKA BAZA PRACODAWCÓW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH OBPON.ORG WOBEC PROPOZYCJI WPROWADZENIA TZW. DANINY SOLIDARNOŚCIOWEJ

 

Organizacja Ogólnopolska Baza Pracodawców Osób Niepełnosprawnych OBPON.ORG pragnie wyrazić sprzeciw wobec rządowej propozycji nowego modelu finansowania wsparcia dla osób niepełnosprawnych w postaci utworzenia państwowego funduszu celowego pod nazwą Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, który ma być zasilany z części składki na Fundusz Pracy, a także z „daniny solidarnościowej”, którą mają zostać obciążeni wszyscy podatnicy z dochodami powyżej 87 tys. zł miesięcznie.

O ile pomoc dla niepełnosprawnych w szczególności niezdolnych do samodzielnej egzystencji jest uzasadniona, to zapowiedziana forma finansowania jest w naszym przekonaniu niewłaściwa z wielu powodów. Wprowadzenie daniny solidarnościowej jest rozwiązaniem niesprawiedliwym i demotywującym, które zostanie odebrane szczególnie przez środowisko biznesowe jako kara za ich przedsiębiorczość, co w konsekwencji spowoduje zmniejszenie tempa rozwoju gospodarczego, skomplikuje istniejący system podatkowy i naruszy zaufanie do państwa i stanowionego przez niego prawa. Odniesie odwrotny od wynikającego z nazwy skutek – rozbije solidarność społeczną. Opodatkowanie najbogatszych nie przyniesie również oczekiwanych wpływów, może bowiem prowadzić do zwiększonej skali optymalizacji podatkowej, ukrywania dochodów i przenoszenia działalności poza granice naszego Państwa, tak więc szacunki dotyczące wysokości wpływów mogą okazać się znacznie niższe od założonych.

Obecnie rządzące ugrupowanie zapowiadało obniżki podatków, a wprowadzenie daniny solidarnościowej jest ewidentnym wniesieniem nowego podatku i stanowi złamanie obietnicy wyborczej. Państwo nie może w taki sposób zrzucać z siebie obowiązku finansowania wsparcia niepełnosprawnych, wykorzystując do tego mechanizmy obciążające wybraną grupę społeczną. Takie postępowanie może poważnie naruszyć zaufanie do państwa i stanowionego przez nie prawa.

Problem osób z niepełnosprawnością dotyczy zbyt dużej grupy społecznej (5 mln obywateli dotkniętych niepełnosprawnością), aby nie respektować ich żądań i pozwolić, żeby ich protest trwał tak długo i wpływał negatywnie na wizerunek Rządu i jego wrażliwości społecznej.

Jeśli polityka prospołeczna obecnego Rządu zakłada pomoc osobom zdrowym, to nie powinno być wątpliwości, że taka pomoc należy się również, albo przede wszystkim osobom najbardziej poszkodowanym przez los, niezdolnym do samodzielnej egzystencji i tym samym zdanych na pomoc opiekunów i Państwa.

Utworzenie dodatkowego Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych jest tworzeniem kolejnej jednostki po ZUS i PFRON i stanowi niepotrzebną komplikację funkcjonującego systemu wsparcia. Wydatki związane ze sfinansowaniem dodatku rehabilitacyjnego dla osób z niepełnosprawnością niezdolnych do samodzielnej egzystencji powinny być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, bo taki jest jego cel od początku jego utworzenia:


„Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych gromadzi i dystrybuuje środki na aktywizację zawodową oraz rehabilitację społeczną osób niepełnosprawnych Fundusz pełni rolę narzędzia finansowania polskiego systemu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych. Rola PFRON polega więc na redystrybucji uzyskanych środków i przeznaczaniu ich na zadania opisane w ustawie o rehabilitacji.”

Ze środków Funduszu finansowana jest więc rehabilitacja społeczna osób niepełnosprawnych, a do takiej zaliczyć należy dodatek rehabilitacyjny dla osób niepełnosprawnych niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o jaki postulują ich opiekunowie i środowisko reprezentujące te osoby wraz z nimi samymi.

Zdajemy sobie sprawę, że z budżetu PFRON realizowane są już określone ważne zadania, tak więc proponujemy pozyskanie dodatkowych środków do budżetu Funduszu poprzez kosmetyczne zmiany w mechanizmie głównego finansowania PFRON opartego przede wszystkim na podniesieniu wpłat od pracodawców, którzy nie zatrudniają odpowiedniej, ustawowo wymaganej liczby osób niepełnosprawnych (6%).


„Środki na realizację zadań PFRON są pozyskiwane z obowiązkowych miesięcznych wpłat pracodawców, którzy zatrudniają co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, a wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w ich zakładzie jest niższy niż 6%. Beneficjentami środków Funduszu są pracodawcy, osoby indywidualne oraz organizacje pozarządowe i fundacje. Największą część środków PFRON przekazuje bezpośrednio pracodawcom jako dofinansowanie do wynagrodzeń. Środki funduszu przekazywane są również na pomoc indywidualnych osób niepełnosprawnych, wsparcie działań organizacji pozarządowych na rzecz osób niepełnosprawnych oraz finansowanie specjalistycznych placówek takich jak Warsztaty Terapii Zajęciowej lub przedsięwzięć z zakresu ekonomii społecznej na przykład Zakładów Aktywności Zawodowej. Część środków finansowych - wspierających przede wszystkim indywidualne osoby niepełnosprawne - dystrybuowana jest przez jednostki samorządu powiatowego. Jednostki te poprzez podległe struktury przyjmują wnioski o dofinansowanie a następnie rozpatrują i przekazują środki finansowe.”

Podniesienie tych wpłat przyniesie podwójne korzyści: zarówno w zwiększeniu wpływów na PFRON, które można rozdysponować na ww. cele, jak i w realnym przyroście zatrudnienia osób niepełnosprawnych, których wskaźnik zatrudnienia jest w dalszym ciągu mniejszy w naszym kraju (27%) niż w krajach UE (50%). Takie działanie nie będzie też stanowić podwyższenia podatku, a jedynie wzrost kary za niewypełnienie ustawowego obowiązku. O ile proponowane dotychczas źródła pozyskania środków na realizację postulatów środowiska osób z niepełnosprawnością, w szczególności danina społecznościowa, wywołują falę sprzeciwu wybranych grup społecznych i wiele kontrowersji, o tyle wpłaty do PFRON ze strony wszystkich pracodawców zatrudniających powyżej 25 pracowników i nieosiągających ustawowego 6 % wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, funkcjonujące od wielu lat, od dawna już zostały społecznie zaakceptowane i nie stanowią przyczyny żadnych sporów. Obecnie w skali roku suma wnoszonych do PFRON z tego tytułu opłat to ok. 4 mld zł.

Według naszej opinii przyjąć należy, że nieznaczne podwyższenie wskaźnika obowiązkowego zatrudnienia osób niepełnosprawnych nie spowoduje negatywnych reakcji ze strony pracodawców, nie będzie także bezpośrednim obciążeniem konkretnej grupy społecznej. W oczywistym rozumieniu będzie stanowić narzędzie optymalizujące środki prawne, mające na celu pośrednio stymulować do większego zatrudnienia osób niepełnosprawnych  i nie będzie postrzegane jako dodatkowa danina czy podatek.

Podwyższenie wskaźnika ustawowego obowiązku zatrudnienia osób niepełnosprawnych spowoduje znaczące zwiększenie wpływów do PFRON, z których będą mogły być sfinansowane również obciążenia z tego wynikające, takie jak, automatycznie wynikające z powyższego, zwiększenie wydatków PFRON o kwotę wypłacanych pracodawcom dofinansowań do wynagrodzeń na te osoby. Odpowiedni szacunek wielkości spodziewanych wpływów wynikających z proponowanych zmian w obowiązującym ustawodawstwie i ocena skutków regulacji powinny mieć w zamiarze uzyskanie efektu zarówno gwarantującego pokrycie zwiększenia kosztów funkcjonowania Funduszu, jak i możliwości pokrycia ze zwiększonych przychodów dodatkowych obciążeń w postaci sfinansowania dodatków rehabilitacyjnych bez wpływu na obecny budżet Funduszu i jego zobowiązania oraz cele jakie realizuje. W naszej ocenie jest to do osiągnięcia. Bez względu na to jak propozycja zwiększenia ustawowego obligu zatrudnienia osób niepełnosprawnych zostanie przyjęta przez pracodawców i jaki kierunek zostanie przez nich obrany (zwiększenie zatrudnienia osób niepełnosprawnych, czy zwiększenie składek na PFRON), na pewno zyskają na tym osoby niepełnosprawne. Ponadto realizacja proponowanego rozwiązania nie niesie za sobą dodatkowego ryzyka zburzenia z powodzeniem funkcjonującego od wielu lat systemu ulg, a w szczególności nie stanowi zagrożenia dla utrzymania stanowisk pracy przez osoby o specjalnych dysfunkcjach, które są szczególnie dyskryminowane na rynku pracy.

Jako Organizacja od wielu lat działająca na rzecz osób niepełnosprawnych i ich pracodawców uważamy, że w tak szczególnej sytuacji, jaka ma miejsce obecnie, konieczne są bezpieczne rozwiązania, które z jednej strony przyniosą oszczędności, a z drugiej strony nie będą pociągały żadnego zagrożenia dla rynku pracy osób niepełnosprawnych, co jest bardzo ważne w momencie, gdy są duże emocje i naciski ze strony społeczeństwa, by jak najszybciej zakończyć protest osób niepełnosprawnych i ich opiekunów.

Tworzenie nowego, konkurencyjnego Funduszu jest w naszym przekonaniu zupełnie niepotrzebne, kosztowne i komplikujące już funkcjonujący system wsparcia. Lepiej wykorzystać do tego instytucję już funkcjonującą i właśnie do takich celów powołaną (PFRON), co zapobiegnie powstaniu wzajemnie sprzecznych działań, marnowaniu czasu i pieniędzy podatników. Dodać w tym miejscu należy, że utworzenie nowego funduszu i oczekiwanie na wpływy wynikające z wprowadzenia daniny solidarnościowej to rozwiązanie powodujące zbyt długie oczekiwanie na jego efekt ze względu na roczne rozliczenia podatkowe, zaś zaangażowanie do tego zadania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przyniesie niemal natychmiastowe wpływy do budżetu i może zakończyć trwający już ponad miesiąc protest.

Jako organizacja zrzeszająca pracodawców osób niepełnosprawnych oraz działająca na rzecz osób niepełnosprawnych, szczególnie w zakresie ich aktywizacji zawodowej i rehabilitacji, nasze stanowisko jest w pełni zbieżne z innym organizacjami w tym stanowiskiem Związku Pracodawców Polskich:

„Nie sposób nie zwrócić uwagi także na rozdźwięk pomiędzy tezami o znakomitej sytuacji finansów publicznych i budżetu a kolejnymi próbami egzekwowania coraz większych środków w postaci kolejnych podatków, „danin” i opłat. W istotny sposób podważa to zaufanie do rządu i sprawia, że trudno jest uwierzyć w kolejne deklaracje dotyczące świetnej kondycji gospodarczej Polski. Zwłaszcza, jeśli nakładanie na obywateli kolejnych obciążeń odbywa się pod pozorem dbałości o dobro osób niepełnosprawnych. Zaznaczamy jednocześnie, że wbrew obowiązującej narracji, dodatkową pomoc mają sfinansować nie tylko ci „najbogatsi”, lecz wszyscy, którzy opłacają składki na Fundusz Pracy, z których to określona część ma trafiać do nowego funduszu dla osób niepełnosprawnych. Warto zwrócić uwagę, że tworzy się podmiot konkurencyjny, a tak naprawdę dublujący Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.”

Obserwując wnikliwie działania Rządu w kwestii rozwiązania problemu związanego z realizacją roszczeń zaspokajających podstawowe potrzeby rodziców i opiekunów osób niepełnosprawnych niezdolnych do samodzielnej egzystencji odnosimy wrażenie, że Rząd nie wsłuchuje się w ogóle w głos samych protestujących, ale również całego społeczeństwa, mediów, organizacji pozarządowych, związków pracodawców, ekspertów, działa szybko i irracjonalnie, przez co doprowadza do zbędnej eskalacji problemu i wielu zaprzeczeń i, co oczywiste, szkodzi wizerunkowi swojemu jak i całej Polski oraz stawia pod wielkim znakiem zapytania lansowaną przez siebie prorodzinną i prospołeczną politykę.

Środowiska przedsiębiorców bezapelacyjnie popierają dążenia osób niepełnosprawnych i ich opiekunów do przyznania im odpowiednich świadczeń socjalnych oraz udzielenia wszelkiej pomocy, którą państwo powinno zapewnić potrzebującym obywatelom, jednocześnie apelują do osób odpowiedzialnych za politykę budżetową o rozważenie i wprowadzenie takich rozwiązań, które będą sprawiedliwe i wynikające z ewentualnych podwyżek kar/danin/wpłat już funkcjonujących oraz realizowanych ze pośrednictwem już istniejących jednostek do tego powołanych oraz prowadzących do osiągnięcia natychmiastowego efektu finansowego, dającego protestującym poczucie i pewność rychłej realizacji ich postulatów. 

 Eksperci z naszej Organizacji deklarują wolę spotkania w celu omówienia zawartych w naszym stanowisku rozwiązań. Apelujemy o możliwość spotkania z przedstawicielami strony rządowej

 

Krzysztof Kuncelman
Prezes Zarządu

Organizacji Ogólnopolska Baza Pracodawców
Osób Niepełnosprawnych OBPON.ORG

 

 

pobierz >>> STANOWISKO OBPON.ORG

 

 

Dodaj swój komentarz

Uwaga!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu obpon.pl i nie ponosi on odpowiedzialności za treści wiadomości. Dodając powyższą wiadomość zgadzasz się z regulaminem dodawania komentarzy.
×